مواد مخدر در تمام افغانستان به گونه های مختلف به مصرف میرسد، اعتیاد نه تنها فرد و خانواده را از بین میبرد بلکه تاثیرات منفی بر جامعه وارد میکند. در تحقیقاتی که توسط باستان شناسان امریکای انجام شده است مرکز اصلی پیدایش افیون قاره آسیا، از کوکین امریکائی جنوبی و جای پیدایش چرس افریقا تثبیت شده است . گفته شده که عربها استعما ل موادمخدررا از یونانیها وبعدآ عربها استعما ل آنرابه چینایان آموختانده است. که بعدآ افغان ها طریقه استعمال مواد مخدر رااز چینائی ها آموخته اند، از اینرو ولایت بدخشان افغانستان را بنام دروازه موادمخدر یاد میکنند. در زمان امپراطوری بریتانیا بین بریتانیا و چین جنگ بزرگی به وقوع پیوست که این جنگ بنام جنگ تریاک ثبت تاریخ گردیده است . بررسی های که در سال 2007 میلادی انجام شد نشان میدهد که تعداد معتادان تمام جهان به ( 200 ) ملیون نفر میرسد، که این مردم از لحاظ سن بین سالهای 15 الی 60 سال عمر قرار دا رند . در افغانستان تعداد معتادان به ( یک ملیون ) نفر میرسد که ( 150 ) هزار آن را زنان تشکیل میدهد. در کشور ما این پدیده شوم از سال های ( 1100 ) شمسی کشت میشود . در زمان حکمروائی شاه حبیب الله تریاک در افغانستان بصورت آزاد کشت و به ایران صادر میشد . نظر به ارقام ارایه شده سازمان ملل تولید تریاک سال گذشته افغانستان به ( 8200 ) تن میرسد که این مواد از طریق ایران ،

برای همه معــلوم اســت که یک جامـــعه بدون نیروی بــشری و نسل جوان ترقی و پیشرفت کرده نمیتواند٬ جامعه برای رشد وترقی شان به نیروی بشری وبه همت جوانان ضرورت دارند. جوانان برای ساخت وآبادی جامعه خود نیاز به تحصیل داردند٬ اگر جوانان یک جامعه تحصیل کرده باشد٬ بدون شک آن جامعه از لحاظ علمی وفرهنگی رشد می کند٬ واگر جوانان یک جامعه بی سواد باشد٬ آبادی آن جامعه درگمان است٬ چونکه امروز تمامی از رهبران٬ انجنیران٬ داکتران٬ استادان وغیره متشکل از همین جوانان تحصیل کرده است که درجامعه سهولت های بی شماری را به وجود آورده است. شاگردان ومحصلانی که امروز در مکتب ها وبه پوهنتون ها درس میخواند که در آیـنده امورکشور را به دوش خواهند داشت و این در صورت ممکن است که محصلان خود را به درجات عالی علم برسانند، همیشه امید موفقیت را درقلب های شان افزون کند، اعتماد به نفس خود را بالا ببرد، بربالای نا خوآگاهی خود غلبه کند همیشه مثبت گرا باشد. پدران رنج دیده مان که صدها مشکلات را به دوش گرفته شب و روز کار کرده مصارف پسراش را تمویل می کند، ودرآینده فرزنده اش امیدواراست که فرزندم در آینده تحصیلات اش را به پایان رسانیده در جامعه به یک شخصیت خوبی تقدیم می شود٬ اما نمی داند که فرزند اش به جایکه درس بخواند همیشه مصروف وقت گذرانی است وفکر فرار به کشورهای بیگانه هستند٬ امید وموفقیت زندگی اش رااز دست داده اند